Wyobraź sobie rolkę papieru toaletowego. Jeśli pociągniesz ją powoli, zobaczysz dokładnie fakturę i wzorki każdego listka. Ale jeśli szarpniesz ją gwałtownie do dołu, listki rozciągną się zamazane. Dokładnie tak samo zachowuje się papier pod pisakiem aparatu EKG!
W Stanach Zjednoczonych domyślnie używa się również 25 mm/s. Prędkość 50 mm/s stosuje się opcjonalnie w celu lepszego rozróżnienia drobnych detali morfologicznych (np. przy analizie arytmii u dzieci).
Co się dzieje przy złym ustawieniu?
Niestety w wielu aparatach klawisz zmiany prędkości (25 / 50) jest tuż pod palcem. Przypadkowe naciśnięcie potrafi wpędzić niejednego ratownika w "zawał ze stresu" przed pacjentem.
Standardowe (25 mm/s)
Igła rysuje ze standardową prędkością. Widzisz ciasny, wyraźny skurcz komór (QRS).
Rozciągnięte (50 mm/s)
Aparat "pluje" papierem 2 razy szybciej. Każdy skurcz ulega zniekształceniu (rozciągnięciu).
Jeśli wydrukujesz papier zdrowego młodego człowieka na złej prędkości (50 mm/s zamiast 25 mm/s), EKG rozciągnie mu poszczególne załamki ponad dwukrotnie!
Spojrzysz na papier i zgłosisz BLOK ODNÓG (Szerokie QRS) oraz BLOK PRZEDSIONKOWO-KOMOROWY (Długi dystans P-R), podczas gdy pacjent ma zdrowe serce, tylko dostałeś w ręce sztucznie rozszerzony papier!
Jak zweryfikować prędkość w 1 sekundę?
Na absolutnie KAŻDYM wydruku, zwykle zaraz za danymi pacjenta u góry, lub przy dolnej krawędzi papieru tuż obok wartości filtra drżeń (z reguły "Filter: 40Hz") maszyna drukuje prędkość.
Podsumowując: Rzut okiem na dół na napis "Speed: 25 mm/s" zanim zdążysz spanikować nad szerokimi blokami.