Pytanie 1
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Do której kończyny pacjenta należy podłączyć elektrodę w kolorze ŻÓŁTYM podczas standardowego 12-odprowadzeniowego badania EKG?
A
Prawa ręka (PR / RA)
B
Lewa ręka (LR / LA)
✓ Poprawna
C
Lewa noga (LN / LL)
D
Prawa noga (PN / RL - elektroda uziemiająca)
💡 Wyjaśnienie i Mnemotechnika:
Standardowy układ kolorów elektrod kończynowych zapamiętujemy regułą sygnalizacji świetlnej (zaczynając od prawej ręki zgodnie z ruchem wskazówek zegara):
Czerwony $\rightarrow$ Prawa ręka,
Żółty $\rightarrow$ Lewa ręka,
Zielony $\rightarrow$ Lewa noga,
Czarny $\rightarrow$ Prawa noga (masa/uziemienie).
Pytanie 2
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Elektrodę przedsercową V1 (kolor czerwony) należy nakleić w następującym punkcie anatomicznym:
A
IV przestrzeń międzyżebrowa w linii przymostkowej lewej
B
IV przestrzeń międzyżebrowa w linii przymostkowej prawej
✓ Poprawna
C
V przestrzeń międzyżebrowa w linii środkowoobojczykowej lewej
D
V przestrzeń międzyżebrowa w linii pachowej przedniej lewej
💡 Wyjaśnienie:
Elektroda
V1 jest jedyną elektrodą standardową umieszczaną po
prawej stronie mostka (IV przestrzeń międzyżebrowa przy prawym brzegu mostka). Elektroda V2 znajduje się symetrycznie po lewej stronie mostka w IV przestrzeni.
Pytanie 3
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Prawidłowa lokalizacja elektrody przedsercowej V4 (kolor brązowy) to:
A
V przestrzeń międzyżebrowa w linii środkowoobojczykowej lewej
✓ Poprawna
B
IV przestrzeń międzyżebrowa w linii przymostkowej lewej
C
V przestrzeń międzyżebrowa w linii pachowej środkowej lewej
D
Połowa odległości między elektrodami V1 i V2
💡 Wyjaśnienie:
Elektrodę V4 umieszcza się w V przestrzeni międzyżebrowej w lewej linii środkowoobojczykowej (rejon koniuszka serca). Elektrodę V3 nakleja się dopiero po V2 i V4 – dokładnie w połowie linii łączącej te dwa punkty.
Pytanie 4
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Przy standardowym zapisie EKG z prędkością przesuwu papieru 25 mm/s, jednemu małemu kwadratowi siatki milimetrowej (1 mm) odpowiada czas trwania:
A
0,02 s (20 ms)
B
0,04 s (40 ms)
✓ Poprawna
C
0,10 s (100 ms)
D
0,20 s (200 ms)
💡 Wyjaśnienie matematyczne:
Przy $25\text{ mm/s}$: $1\text{ mm} = \frac{1\text{ s}}{25} = 0,04\text{ s} = 40\text{ ms}$. Duża kratka (5 małych = 5 mm) odpowiada $5 \times 0,04\text{ s} = 0,20\text{ s} = 200\text{ ms}$.
Pytanie 5
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Standardowa cecha napięcia w elektrokardiografie wynosi 1 mV. Na papierze milimetrowym odpowiada to pionowemu wychyleniu o:
A
5 mm (1 duża kratka)
B
10 mm (2 duże kratki)
✓ Poprawna
C
15 mm
D
20 mm (4 duże kratki)
💡 Wyjaśnienie:
Standardowa cecha napięciowa (wzmocnienie $N = 10\text{ mm/mV}$) oznacza, że napięcie $1\text{ mV}$ daje impuls kalibracyjny o wysokości $10\text{ mm}$ (czyli 2 duże kratki siatki EKG).
Pytanie 6
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Załamek P pochodzenia zatokowego w 12-odprowadzeniowym EKG charakteryzuje się:
A
Ujemnym wychyleniem w odprowadzeniach I, II i aVF
B
Dodatnim wychyleniem w odprowadzeniach I, II, aVF oraz ujemnym w aVR
✓ Poprawna
C
Czasem trwania powyżej 200 ms
D
Brakiem stałej relacji czasowej z zespołem QRS
💡 Wyjaśnienie:
Węzeł zatokowo-przedsionkowy (SA) leży w górnej części prawego przedsionka, więc wektor depolaryzacji przedsionków biegnie z góry na dół i z prawej na lewą stronę — czyli w stronę dodatnich biegunów odprowadzeń I, II i aVF (załamki dodatnie) oraz oddala się od aVR (załamek zawsze ujemny).
Pytanie 7
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Prawidłowy czas trwania odstępu PR (PQ) u osoby dorosłej w spoczynku mieści się w granicach:
A
60 – 100 ms
B
120 – 200 ms (0,12 – 0,20 s; 3 do 5 małych kratek)
✓ Poprawna
C
220 – 300 ms
D
350 – 450 ms
💡 Wyjaśnienie:
Odstęp PR mierzy się od początku załamka P do początku zespołu QRS. Czas $< 120\text{ ms}$ wskazuje na preekscytację (np. WPW), natomiast czas $> 200\text{ ms}$ oznacza blok przedsionkowo-komorowy I stopnia.
Pytanie 8
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Prawidłowy czas trwania zespołu QRS (depolaryzacji komór) u dorosłego nie powinien przekraczać:
A
60 ms
B
120 ms (0,12 s; do 3 małych kratek)
✓ Poprawna
C
160 ms
D
200 ms
💡 Wyjaśnienie:
Wąski zespół QRS ($< 120\text{ ms}$) świadczy o prawidłowym przewodzeniu impulsu przez pęczek Hisa i włókna Purkinjego. Poszerzenie $\ge 120\text{ ms}$ występuje przy blokach odnóg (LBBB/RBBB), pobudzeniach komorowych lub preekscytacji.
Pytanie 9
⚡ Arytmie • CKE MED.08
Kluczowymi cechami migotania przedsionków (AFib) w zapisie EKG są:
A
Miarowy rytm, obecność prawidłowych załamków P, wąskie zespoły QRS
B
Zupełna niemiarowość odstępów R-R, brak załamków P i obecność drobnej fali f
✓ Poprawna
C
Szerokie zespoły QRS (> 160 ms) o stałej częstości 200/min
D
Stopniowe wydłużanie odstępu PR aż do wypadnięcia zespołu QRS
💡 Wyjaśnienie:
W migotaniu przedsionków dochodzi do nieskoordynowanej aktywności elektrycznej przedsionków (częstość 350–600/min), widocznej jako nieregularna fala $f$, oraz chaotycznego przewodzenia przez węzeł AV, co powoduje całkowicie niemiarowy rytm komór (*arrhythmia absoluta*).
Pytanie 10
⚡ Arytmie • CKE MED.08
Obecność regularnej fali F o charakterystycznym kształcie „zębów piły” o częstości przedsionków 250–350/min, najlepiej widocznej w odprowadzeniach II, III i aVF, wskazuje na:
A
Częstoskurcz komorowy (VT)
B
Trzepotanie przedsionków (AFL)
✓ Poprawna
C
Zawał ściany dolnej serca
D
Blok przedsionkowo-komorowy III stopnia
💡 Wyjaśnienie:
Fala trzepotania przedsionków (fala $F$) powstaje w mechanizmie makro-reentry wokół pierścienia zastawki trójdzielnej. Węzeł AV najczęściej przewodzi impulsy w stałym stosunku blokowania (np. 2:1, 3:1, 4:1).
Pytanie 11
🚧 Bloki & Przewodzenie • CKE MED.08
W bloku przedsionkowo-komorowym I stopnia (AV I°) w zapisie EKG stwierdza się:
A
Okresowe wypadanie pojedynczych zespołów QRS
B
Stałe wydłużenie odstępu PR > 200 ms przy zachowanym przewodzeniu każdego załamka P do QRS (stosunek 1:1)
✓ Poprawna
C
Całkowity brak przewodzenia impulsów z przedsionków do komór
D
Skrócenie odstępu PR poniżej 100 ms
💡 Wyjaśnienie:
Blok AV I° to w rzeczywistości opóźnienie (zwolnienie) przewodzenia w węźle AV. Wszystkie impulsy z przedsionków docierają do komór, lecz odstęp PR wynosi stale $> 0,20\text{ s}$.
Pytanie 12
🚧 Bloki & Przewodzenie • CKE MED.08
Progresywne, stopniowe wydłużanie odstępu PR w kolejnych cyklach serca, aż do zablokowania załamka P i niewystąpienia zespołu QRS (periodyka Wenckebacha), jest definicją:
A
Bloku AV II stopnia typu Mobitz I (Wenckebacha)
✓ Poprawna
B
Bloku AV II stopnia typu Mobitz II
C
Bloku AV III stopnia
D
Zespołu chorej zatoki (SSS)
💡 Wyjaśnienie:
Typ Mobitz I (Wenckebach) wiąże się ze stopniowym zmęczeniem refrakcji węzła AV. Mobitz II charakteryzuje się natomiast stałym odstępem PR i nagłym, niespodziewanym wypadaniem zespołów QRS (lokalizacja poniżej węzła AV – duże ryzyko asystolii!).
Pytanie 13
🚧 Bloki & Przewodzenie • CKE MED.08
Cechą charakterystyczną całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego (AV III°) jest:
A
Wypadanie co drugiego zespołu QRS (blok 2:1)
B
Rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe (niezależny, szybszy rytm załamków P i niezależny, wolny rytm zastępczy komór)
✓ Poprawna
C
Czas trwania załamka P powyżej 150 ms
D
Obecność fali delta na ramieniu wstępującym załamka R
💡 Wyjaśnienie:
W bloku III stopnia żaden impuls z przedsionków nie dociera do komór. Przedsionki biją w rytmie węzła SA (np. 75/min), a komory pracują pod wpływem własnego, wolnego ośrodka zastępczego (z węzła AV 40–50/min lub komorowego 20–40/min).
Pytanie 14
🚧 Bloki & Przewodzenie • CKE MED.08
Obecność poszerzonego zespołu QRS (≥ 120 ms) z morfologią rsR' („uszy królika” / kształt litery M) w odprowadzeniu V1 oraz szerokiego załamka S w odprowadzeniach I i V6 pozwala na rozpoznanie:
A
Bloku lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB)
B
Bloku prawej odnogi pęczka Hisa (RBBB)
✓ Poprawna
C
Zespołu WPW
D
Przerostu lewej komory (LVH)
💡 Wyjaśnienie:
W RBBB prawa komora depolaryzuje się z opóźnieniem przez powolne przewodzenie mięśniówkowe. Rejestruje to odprowadzenie prawokomorowe V1 jako drugi, wysoki załamek $R'$ ($rsR'$).
Pytanie 15
🚧 Bloki & Przewodzenie • CKE MED.08
Triada objawów w EKG: krótki odstęp PR (< 120 ms), poszerzony zespół QRS oraz obecność fali delta (wstępnego powolnego zawalcowania na ramieniu wstępującym załamka R) jest typowa dla:
A
Bloku prawej odnogi pęczka Hisa
B
Zespołu preekscytacji Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW)
✓ Poprawna
C
Zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a (LGL)
D
Zawału ściany przedniej serca
💡 Wyjaśnienie:
W zespole WPW impuls omija węzeł AV przez dodatkowy szlak przewodzenia (pęczek Kenta) i dociera do komór szybciej (krótki PR), tworząc wstępną falę depolaryzacji zwaną falą delta ($\delta$).
Pytanie 16
🩺 Niedokrwienie & STEMI • CKE MED.08
Uniesienie odcinka ST (fala Pardee) rejestrowane w odprowadzeniach II, III oraz aVF świadczy o ostrym zawale serca (STEMI) obejmującym ścianę:
A
Przednią (V1–V4)
B
Boczną (I, aVL, V5, V6)
C
Dolną (zaopatrywaną najczęściej przez RCA ~80–85% lub LCx)
✓ Poprawna
D
Przegrodową (V1–V2)
💡 Wyjaśnienie:
Odprowadzenia II, III i aVF obrazują ścianę dolną lewej komory. Zawał ten najczęściej wiąże się z okluzją prawej tętnicy wieńcowej (RCA ~80–85%), rzadziej gałęzi okalającej (LCx w dominacji lewostronnej).
Pytanie 17
🩺 Niedokrwienie & STEMI • CKE MED.08
U pacjenta z zawałem ściany dolnej (uniesienie ST w II, III, aVF) i hipotensją, w celu weryfikacji zawału prawej komory należy wykonać odprowadzenia:
A
Ściany tylnej (V7, V8, V9)
B
Prawokomorowe, ze szczególnym uwzględnieniem V4R (oraz V3R)
✓ Poprawna
C
Wysokie odprowadzenia kończynowe
D
Przełykowe
💡 Wyjaśnienie kliniczne:
Uniesienie ST $\ge 0,5\text{--}1\text{ mm}$ w odprowadzeniu
V4R jest kluczowym kryterium elektrokardiograficznym zawału prawej komory. Przy dysfunkcji prawej komory należy zachować dużą ostrożność z azotanami i lekami obniżającymi preload z uwagi na ryzyko załamania rzutu serca.
Pytanie 18
🩺 Niedokrwienie & STEMI • CKE MED.08
Obecność dwufazowych (+/-) lub głęboko symetrycznie ujemnych załamków T w odprowadzeniach V2–V3 u pacjenta po ustąpieniu bólu wieńcowego definiuje tzw. zespół:
A
Zespół Brugada
B
Zespół Wellensa (zwiastun zawału gałęzi LAD)
✓ Poprawna
C
Zespół de Wintera
D
Zespół LGL
💡 Wyjaśnienie:
Zespół Wellensa świadczy o krytycznym zwężeniu proksymalnego odcinka gałęzi międzykomorowej przedniej (LAD). Bez pilnej angioplastyki wieńcowej (PCI) u pacjenta rozwinie się rozległy zawał ściany przedniej.
Pytanie 19
🧪 Elektrolity & Leki • CKE MED.08
Najwcześniejszym objawem narastającej hiperkaliemii (podwyższonego stężenia potasu we krwi) w zapisie EKG jest:
A
Wydłużenie odstępu QT i pojawienie się fali U
B
Wysoki, wąski, spiczasty i symetryczny załamek T
✓ Poprawna
C
Korytkowate obniżenie odcinka ST
D
Skrócenie odstępu PR
💡 Wyjaśnienie:
W hiperkaliemii przyspieszeniu ulega III faza potencjału czynnościowego (repolaryzacja), co powoduje powstanie charakterystycznych „namiotowatych” załamków T. W miarę wzrostu potasu poszerza się QRS, aż do powstania fali sinusoidalnej i asystolii.
Pytanie 20
🧪 Elektrolity & Leki • CKE MED.08
Obniżenie stężenia potasu (hipokaliemia) powoduje w EKG:
A
Skrócenie odstępu QT poniżej 300 ms
B
Spłaszczenie lub inwersję załamków T, obniżenie ST oraz pojawienie się wyraźnej fali U
✓ Poprawna
C
Zwężenie zespołów QRS poniżej 50 ms
D
Pojawienie się fali delta
💡 Wyjaśnienie:
W hipokaliemii załamek T ulega spłaszczeniu, a za nim pojawia się patologiczna fala $U$, co tworzy obraz pozornego wydłużenia odstępu QT (w rzeczywistości odstępu QU), zwiększając ryzyko groźnej arytmii komorowej *Torsade de Pointes*.
Pytanie 21
🧪 Elektrolity & Leki • CKE MED.08
Charakterystycznym objawem nasycenia terapeutycznego glikozydami nasercowymi (digoksyna) w EKG jest:
A
Uniesienie ST z wypukłością ku górze (fala Pardee)
B
Miseczkowate („korytkowate”) skośne do dołu obniżenie odcinka ST oraz skrócenie QT
✓ Poprawna
C
Blok lewej odnogi pęczka Hisa
D
Wydłużenie zespołu QRS powyżej 160 ms
💡 Wyjaśnienie:
Digoksyna powoduje charakterystyczne obniżenie odcinka ST o kształcie miseczki / wąsów Salvadora Dali. Należy odróżnić efekt terapeutyczny od objawów zatrucia digoksyną (które wywołuje m.in. częstoskurcz dwukierunkowy i bloki AV).
Pytanie 22
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Głównym kryterium elektrokardiograficznym Sokolowa-Lyona służącym do rozpoznania przerostu lewej komory serca (LVH) jest suma:
A
$R_{\text{V1}} + S_{\text{V5}} \ge 20\text{ mm}$
B
$S_{\text{V1}} + R_{\text{V5}}$ (lub $R_{\text{V6}}$) $\ge 35\text{ mm}$ (3,5 mV)
✓ Poprawna
C
$Q_{\text{I}} + Q_{\text{III}} \ge 15\text{ mm}$
D
Czas trwania załamka P $\ge 160\text{ ms}$
💡 Wyjaśnienie:
Wskaźnik Sokolowa-Lyona ocenia amplitudę wektora depolaryzacji powiększonej lewej komory: głębokość załamka $S$ w V1 dodana do wysokości załamka $R$ w V5 lub V6. Wynik $\ge 35\text{ mm}$ (u osób powyżej 35. roku życia) wskazuje na LVH.
Pytanie 23
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Równomierne, regularne ząbkowanie linii izoelektrycznej o częstotliwości 50 Hz (tzw. przydźwięk sieciowy) jest najczęściej wywołane przez:
A
Drżenie mięśniowe pacjenta z zimna lub stresu
B
Zakłócenia elektromagnetyczne z sieci 230V (brak uziemienia, bliskość kabli zasilających lub telefonu)
✓ Poprawna
C
Pływanie linii izoelektrycznej wskutek ruchów oddechowych
D
Niedokrwienie podwsierdziowe
💡 Wyjaśnienie:
Zakłócenia 50 Hz usuwa się poprzez włączenie filtra sieciowego (filter 50 Hz / notch filter), odsunięcie kabla pacjenta od przewodów zasilających 230V oraz upewnienie się, że aparat jest prawidłowo uziemiony.
Pytanie 24
⚡ Arytmie & Resuscytacja • CKE MED.08
Które z poniższych rytmów w nagłym zatrzymaniu krążenia (NZK) należą do rytmów do defibrylacji (szokowych) według wytycznych ERC / AHA?
A
Asystolia i Aktywność Elektryczna bez Tętna (PEA)
B
Migotanie komór (VF) oraz Częstoskurcz komorowy bez tętna (pVT)
✓ Poprawna
C
Blok przedsionkowo-komorowy III stopnia
D
Migotanie przedsionków z szybką akcją komór
💡 Wyjaśnienie:
W algorytmie resuscytacji (ALS) rytmy dzielimy na:
Do defibrylacji (VF / pVT) — natychmiastowe wyładowanie elektryczne, oraz
Niedefibrylacyjne (Asystolia / PEA) — natychmiastowa adrenalina 1 mg i poszukiwanie odwracalnych przyczyn (4H i 4T).
Pytanie 25
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Standardowe dwubiegunowe odprowadzenie kończynowe I (odprowadzenie Einthovena I) rejestruje różnicę potencjałów pomiędzy:
A
Lewą ręką (+) a prawą ręką (-)
✓ Poprawna
B
Lewą nogą (+) a prawą ręką (-) (odprowadzenie II)
C
Lewą nogą (+) a lewą ręką (-) (odprowadzenie III)
D
Prawą nogą a lewą ręką
💡 Wyjaśnienie i Trójkąt Einthovena:
Klasyczne odprowadzenia Einthovena:
I = LA (-) do RA (+),
II = LL (+) do RA (-),
III = LL (+) do LA (-). Prawa noga (RL, czarna) stanowi wyłącznie uziemienie i nie bierze udziału w rejestracji wektorów.
Pytanie 26
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
W celu rejestracji odprowadzeń ściany tylnej (V7, V8, V9) elektrody należy umieścić na poziomie V4 w następujących liniach anatomicznych:
A
V7 - linia pachowa tylna lewa, V8 - linia podłopatkowa lewa, V9 - linia przykręgosłupowa lewa
✓ Poprawna
B
V7 - linia pachowa przednia prawa, V8 - środkowoobojczykowa prawa, V9 - mostkowa prawa
C
W II przestrzeni międzyżebrowej z tyłu pleców
D
Wzdłuż łuku żebrowego prawego
💡 Wyjaśnienie:
Odprowadzenia V7–V9 nakleja się poziomo na tej samej wysokości co elektroda V4 (V przestrzeń międzyżebrowa), przechodząc na lewą stronę pleców pacjenta. Są one kluczowe przy podejrzeniu izolowanego zawału ściany tylnej.
Pytanie 27
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Zwiększenie prędkości przesuwu papieru do 50 mm/s (zamiast standardowych 25 mm/s) jest szczególnie wskazane w przypadku:
A
Głębokiej bradykardii zatokowej (HR < 35/min) w celu oszczędzania papieru
B
Znacznej tachykardii w celu precyzyjnej oceny morfologii załamków P i szerokości zespołów QRS
✓ Poprawna
C
Podejrzenia zawału ściany dolnej serca
D
Występowania przydźwięku sieciowego 50 Hz
💡 Wyjaśnienie:
Przy bardzo szybkim rytmie serca (np. 180–220/min) załamki zlewają się ze sobą. Prędkość $50\text{ mm/s}$ „rozciąga” wykres w czasie dwukrotnie, ułatwiając różnicowanie wąskich i szerokich zespołów oraz lokalizację załamków P.
Pytanie 28
🔌 Technika & Elektrody • CKE MED.08
Włączenie w elektrokardiografie filtra mięśniowego (EMG / tremor filter o paśmie ok. 25–35 Hz) służy do:
A
Wytłumienia drobnych, chaotycznych zakłóceń wywołanych napięciem i drżeniem mięśni szkieletowych pacjenta
✓ Poprawna
B
Wyeliminowania pływania linii izoelektrycznej wywołanego oddychaniem
C
Zwiększenia amplitudy załamków P
D
Automatycznego wyliczenia osi elektrycznej serca
💡 Wyjaśnienie:
Drżenia mięśniowe (z zimna, stresu lub w chorobie Parkinsona) dają szybkie, nieregularne szumy. Filtr EMG usuwa składowe o wysokich częstotliwościach, wygładzając linię bazową.
Pytanie 29
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Do standaryzacji czasu trwania odstępu QT względem częstości rytmu serca (obliczenia QTc) najczęściej stosuje się wzór:
A
Wzór Bazetta: $QTc = \frac{QT}{\sqrt{RR}}$ (gdzie RR wyrażone jest w sekundach)
✓ Poprawna
B
Wzór Sokolowa-Lyona: $QTc = S_{\text{V1}} + R_{\text{V5}}$
C
Wzór Friedewalda: $QTc = QT - \frac{RR}{5}$
D
Wzór Cockcrofta-Gaulta
💡 Wyjaśnienie:
Ponieważ fizjologicznie odstęp QT skraca się przy tachykardii i wydłuża przy bradykardii, wzór
Bazetta pozwala przeliczyć zmierzony QT na wartość referencyjną dla tętna 60/min. Wartość prawidłowa: $QTc < 450\text{ ms}$ (M) i $< 460\text{ ms}$ (K).
Pytanie 30
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Przy miarowym rytmie serca i prędkości przesuwu 25 mm/s, jeżeli odstęp między kolejnymi załamkami R wynosi dokładnie 4 duże kratki (20 mm), częstość rytmu serca (HR) wynosi:
A
60 /min
B
75 /min (obliczenie: 300 / 4 = 75)
✓ Poprawna
C
100 /min
D
150 /min
💡 Reguła 300:
Przy $25\text{ mm/s}$ w ciągu minuty przesuwa się 300 dużych kratek ($300 \times 0,2\text{ s} = 60\text{ s}$). Dzieląc 300 przez liczbę dużych kratek R-R: 1 kratka = 300/min, 2 = 150/min, 3 = 100/min,
4 = 75/min, 5 = 60/min, 6 = 50/min.
Pytanie 31
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Patologiczny prawogram (odchylenie osi elektrycznej serca w prawo powyżej +90° do +180°) występuje typowo w przypadku:
A
Przerostu prawej komory (RVH), ostrej zatorowości płucnej oraz bloku tylnej wiązki lewej odnogi (LPFB)
✓ Poprawna
B
Przerostu lewej komory serca (LVH)
C
Ciąży w III trymestrze
D
Otyłości znacznego stopnia
💡 Wyjaśnienie:
W odprowadzeniu I zespół QRS jest ujemny (dominujący S), a w aVF i III wybitnie dodatni. Zwiększona masa mięśniowa prawej komory lub przeciążenie ciśnieniowe płuc przesuwa średni wektor depolaryzacji w prawo.
Pytanie 32
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Kryterium napięciowe Cornella służące do oceny przerostu lewej komory (LVH) opiera się na sumie załamków:
A
$R_{\text{aVL}} + S_{\text{V3}} > 28\text{ mm}$ u mężczyzn oraz $> 20\text{ mm}$ u kobiet
✓ Poprawna
B
$R_{\text{I}} + S_{\text{III}} > 25\text{ mm}$
C
$S_{\text{V1}} + R_{\text{V5}} > 35\text{ mm}$ (to jest kryterium Sokolowa-Lyona)
D
$R_{\text{V1}} > 7\text{ mm}$
💡 Wyjaśnienie:
Kryterium Cornella jest uważane za bardziej czułe od wskaźnika Sokolowa-Lyona, szczególnie u osób otyłych i kobiet, ponieważ uwzględnia różnice anatomiczne klatki piersiowej.
Pytanie 33
💓 Rytm & Pomiary • CKE MED.08
Prawidłowa oś elektryczna serca (normogram) u dorosłego człowieka leży w przedziale kątowym:
A
Od -30° do +90°
✓ Poprawna
B
Od +90° do +180°
C
Od -90° do -180°
D
Dokładnie 0°
💡 Wyjaśnienie:
Wypadkowy wektor depolaryzacji komór biegnie w dół i w lewo w kierunku koniuszka serca. Odchylenia poza zakres $-30^\circ$ do $+90^\circ$ uznaje się za patologię osi (lewogram lub prawogram).
Pytanie 34
⚡ Arytmie • CKE MED.08
Przedwczesne pobudzenie komorowe (PVC / VES) charakteryzuje się w zapisie EKG:
A
Brakiem poprzedzającego załamka P, poszerzonym (≥ 120 ms) i zniekształconym zespołem QRS oraz pełną przerwą kompensacyjną
✓ Poprawna
B
Wąskim zespołem QRS poprzedzonym nieprawidłowym załamkiem P'
C
Wydłużeniem odstępu PR w kolejnym cyklu
D
Obecnością fali delta
💡 Wyjaśnienie:
Impuls komorowy rodzi się w mięśniówce jednej z komór (poza układem bodźcoprzewodzącym), dlatego rozchodzi się powoli (szeroki QRS). Węzeł zatokowy nie zostaje rozładowany wstecznie, co daje tzw. pełną przerwę kompensacyjną.
Pytanie 35
⚡ Arytmie • CKE MED.08
Występowanie w zapisie EKG regularnej sekwencji, w której po każdym prawidłowym pobudzeniu zatokowym następuje jedno przedwczesne pobudzenie komorowe, określa się jako:
A
Bigeminia komorowa
✓ Poprawna
B
Trigeminia komorowa (pobudzenie komorowe po 2 zatokowych)
C
Salwa komorowa
D
Częstoskurcz komorowy nieutrwalony (nsVT)
💡 Wyjaśnienie:
W bigeminii komorowej stosunek rytmu zatokowego do ekstopowych pobudzeń komorowych wynosi stale 1:1 (para: pobudzenie zatokowe + PVC).
Pytanie 36
⚡ Arytmie & Farmakologia • CKE MED.08
Pierwszym krokiem niefarmakologicznym w przerywaniu napadowego częstoskurczu węzłowego z wąskimi zespołami QRS (AVNRT / SVT) u pacjenta stabilnego hemodynamicznie są:
A
Zabiegi zwiększające napięcie nerwu błędnego (zmodyfikowana próba Valsalvy, masaż zatoki szyjnej)
✓ Poprawna
B
Natychmiastowa defibrylacja asynchroniczna energią 200 J
C
Podanie wlewu z adrenaliny
D
Elektrostymulacja przezskórna
💡 Wyjaśnienie kliniczne:
Stymulacja nerwu błędnego zwalnia przewodnictwo w węźle AV i może przerwać pętlę reentry. Jeśli zabiegi te są nieskuteczne, lekiem pierwszego rzutu jest
adenozyna w szybkim bolusie dożylnym (6 mg $\rightarrow$ 12 mg).
Pytanie 37
⚡ Arytmie • CKE MED.08
Zastępczy rytm z łącza przedsionkowo-komorowego (rytm węzłowy) charakteryzuje się w EKG:
A
Częstością 40–60/min, wąskimi zespołami QRS oraz ujemnymi załamkami P w odprowadzeniach dolnych (II, III, aVF) ukrytymi w QRS lub występującymi tuż przed/za QRS
✓ Poprawna
B
Częstością 120–160/min i szerokimi QRS > 140 ms
C
Obecnością fali migotania przedsionków
D
Brakiem załamków T
💡 Wyjaśnienie:
W rytmie węzłowym impuls rozchodzi się z łącza AV jednocześnie wstecznie (do przedsionków – ujemny P) oraz zstępująco (do komór przez pęczek Hisa – wąski prawidłowy QRS).
Pytanie 38
⚡ Arytmie & Resuscytacja • CKE MED.08
W celu pewnego rozpoznania asystolii w monitorowaniu EKG podczas zatrzymania krążenia należy bezwzględnie:
A
Potwierdzić linię izoelektryczną w co najmniej dwóch różnych odprowadzeniach, sprawdzić podłączenie kabli/elektrod i zwiększyć wzmocnienie zapisu
✓ Poprawna
B
Wykonać próbne wyładowanie defibrylatorem
C
Podać 300 mg amiodaronu
D
Natychmiast wyłączyć aparat EKG na 10 sekund
💡 Protokół wykluczenia asystolii:
Drobno faliste migotanie komór (fine VF) może w jednym odprowadzeniu wyglądać jak asystolia. Sprawdzenie w 2 odprowadzeniach i zwiększenie czułości zapobiega zaniechaniu defibrylacji w przypadku VF.
Pytanie 39
🚧 Bloki & Przewodzenie • CKE MED.08
Blok przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa (LAFB / LAH) charakteryzuje się w EKG:
A
Patologicznym lewogramem (oś elektryczna ≤ -30°), zespołami qR w I i aVL oraz rS w II, III, aVF przy czasie QRS < 120 ms
✓ Poprawna
B
Prawogramem i szerokim zespołem QRS > 140 ms
C
Wydłużeniem odstępu PR > 300 ms
D
Morfologią rsR' w V1
💡 Wyjaśnienie:
Przednia wiązka lewej odnogi zaopatruje przednio-górną ścianę lewej komory. Przy jej zablokowaniu depolaryzacja idzie najpierw przez wiązkę tylną, co daje zwrot wektora w lewo i do góry (patologiczny lewogram).
Pytanie 40
🚧 Bloki & Przewodzenie • CKE MED.08
Blok tylnej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa (LPFB / LPH) diagnozuje się przy obecności:
A
Patologicznego prawogramu (oś > +90°), zespołów rS w I i aVL oraz qR w III i aVF po wykluczeniu innych przyczyn prawogramu (np. RVH)
✓ Poprawna
B
Skrajnego lewogramu z osią -60°
C
Obniżenia ST we wszystkich odprowadzeniach
D
Zespołu preekscytacji WPW
💡 Wyjaśnienie:
Wiązka tylna jest gruba i rzadziej ulega izolowanemu uszkodzeniu. Jej blok kieruje siły elektromotoryczne w prawo i do dołu, powodując odchylenie osi w prawo (prawogram).
Pytanie 41
🚧 Bloki & Preekscytacja • CKE MED.08
Zespół Lowna-Ganonga-Levine’a (LGL) różni się od zespołu WPW tym, że w EKG stwierdza się:
A
Krótki odstęp PR (< 120 ms), ale WĄSKI, prawidłowy zespół QRS bez obecności fali delta
✓ Poprawna
B
Bardzo szeroki zespół QRS > 180 ms
C
Wydłużenie odstępu PR > 240 ms
D
Ujemne załamki T we wszystkich odprowadzeniach
💡 Wyjaśnienie:
W zespole LGL droga dodatkowa (włókna Jamesa) omija opóźnienie w węźle AV, ale wpada bezpośrednio do pęczka Hisa, dlatego komory depolaryzują się prawidłowym, szybkim układem Purkinjego (wąski QRS bez fali delta).
Pytanie 42
🚧 Bloki & Węzeł SA • CKE MED.08
Zespół chorego węzła zatokowego (SSS / Sick Sinus Syndrome) w wariancie „zespół tachykardia-bradykardia” objawia się w EKG:
A
Naprzemiennym występowaniem napadów szybkich tachyarytmii przedsionkowych (np. migotania/trzepotania przedsionków) oraz epizodów ciężkiej bradykardii zatokowej i pauz asystolicznych
✓ Poprawna
B
Wyłącznie stałą tachykardią zatokową powyżej 140/min
C
Obecnością fali Pardee w odprowadzeniach kończynowych
D
Izolowanym blokiem AV I stopnia
💡 Wyjaśnienie kliniczne:
Dysfunkcja węzła SA prowadzi do zahamowania zatokowego. Po ustąpieniu szybkiej tachyarytmii następuje długa pauza (brak automatyzmu zatokowego), co jest częstą przyczyną omdleń i wskazaniem do wszczepienia stymulatora serca.
Pytanie 43
🩺 Niedokrwienie & STEMI • CKE MED.08
Uniesienie odcinka ST w odprowadzeniach przedsercowych V1, V2, V3 i V4 wskazuje na ostry zawał serca zlokalizowany w ścianie:
A
Przednio-przegrodowej (unaczynionej przez gałąź międzykomorową przednią lewej tętnicy wieńcowej - LAD)
✓ Poprawna
B
Dolnej (II, III, aVF)
C
Ściany tylnej (V7–V9)
D
Prawokomorowej (V3R–V4R)
💡 Wyjaśnienie:
Odprowadzenia V1–V2 odpowiadają przegrodzie międzykomorowej, a V3–V4 przedniej ścianie lewej komory. Zawał w tym obszarze wiąże się z dużym ryzykiem niewydolności krążenia i wstrząsu kardiogennego.
Pytanie 44
🩺 Niedokrwienie & STEMI • CKE MED.08
Odprowadzenia I, aVL, V5 i V6 odzwierciedlają aktywność elektryczną ściany:
A
Bocznej lewej komory (zaopatrywanej przez gałąź okalającą LCx lub diagonalną LAD)
✓ Poprawna
B
Dolnej ściany serca
C
Prawego przedsionka
D
Tylnej przegrody
💡 Wyjaśnienie:
Odprowadzenia I i aVL to odprowadzenia tzw. wysokie boczne, a V5 i V6 to odprowadzenia dolne boczne (przypodstawne). Uniesienie ST w tych odprowadzeniach świadczy o zawale ściany bocznej.
Pytanie 45
🩺 Niedokrwienie & STEMI • CKE MED.08
Obraz zawału ściany tylnej (STEMI ściany tylnej) w standardowych przednich odprowadzeniach przedsercowych V1–V3 prezentuje się jako:
A
Lustrzane, poziome obniżenie odcinka ST, wysoki szeroki załamek R (R/S > 1) oraz dodatni, symetryczny załamek T
✓ Poprawna
B
Głęboki martwiczy załamek Q
C
Uniesienie odcinka ST o 5 mm
D
Blok lewej odnogi pęczka Hisa
💡 Lustrzane odbicie zawału:
Przednie odprowadzenia V1–V3 „widzą” ścianę tylną od przodu jak w lustrze: uniesienie ST z tyłu daje obniżenie ST z przodu, a martwiczy załamek Q z tyłu objawia się jako wysoki załamek R w V1–V2. Potwierdzeniem jest uniesienie ST $\ge 0,5\text{ mm}$ w odprowadzeniach V7–V9.
Pytanie 46
🩺 Niedokrwienie & STEMI • CKE MED.08
Obraz EKG charakteryzujący się uniesieniem ST w odprowadzeniu aVR oraz skośnie w górę biegnącym obniżeniem ST w punkcie J przechodzącym w wysokie, symetryczne załamki T w odprowadzeniach V1–V6 (tzw. zespół de Wintera) świadczy o:
A
Ostrym podwsierdziowym niedokrwieniu i okluzji gałęzi międzykomorowej przedniej (LAD) – równoważnik STEMI
✓ Poprawna
B
Łagodnym wariancie normy u młodych sportowców
C
Ciężkiej hipokaliemii
D
Zatruciu paracetamolem
💡 Wyjaśnienie:
Wzór de Wintera występuje u ok. 2% pacjentów z ostrą okluzją gałęzi LAD. Nie ma w nim klasycznego uniesienia ST, lecz jest to bezwzględny równoważnik STEMI wymagający natychmiastowej pracowni hemodynamicznej.
Pytanie 47
🧪 Ostre Stany & Elektrolity • CKE MED.08
Klasyczny zespół McGinna-White’a ($S_{\text{I}} Q_{\text{III}} T_{\text{III}}$) polegający na obecności załamka S w I, załamka Q w III oraz ujemnego załamka T w III wskazuje na:
A
Ostre przeciążenie prawej komory wywołane masywną zatorowością płucną
✓ Poprawna
B
Przewlekłą niewydolność lewokomorową
C
Hiperkalcemię
D
Tętniaka aorty piersiowej
💡 Zatorowość płucna w EKG:
Triada $S_{\text{I}} Q_{\text{III}} T_{\text{III}}$ oraz nagłe pojawienie się tachykardii zatokowej, niezupełnego RBBB lub ujemnych T w V1–V3 to elektrokardiograficzne dowody ostrego serca płucnego (*cor pulmonale*).
Pytanie 48
🧪 Ostre Stany & Osierdzie • CKE MED.08
Uogólnione, miseczkowate (wklęsłe ku górze) uniesienie odcinków ST w większości odprowadzeń oraz charakterystyczne obniżenie odcinka PR (PQ) jest typowe dla:
A
Ostrego zapalenia osierdzia (pericarditis acuta)
✓ Poprawna
B
Zawału ściany dolnej serca
C
Kardiomiopatii przerostowej
D
Niedomykalności zastawki aortalnej
💡 Różnicowanie zapalenia osierdzia ze STEMI:
W zapaleniu osierdzia uniesienia ST mają kształt „uśmiechu” (wklęsłe), występują we wszystkich ścianach serca bez zmian lustrzanych, a obniżenie odcinka PR świadczy o zapaleniu mięśniówki przedsionków.
Pytanie 49
🧪 Ostre Stany & Temperatura • CKE MED.08
Pojawienie się dodatkowego wypukłego zazębienia na ramieniu zstępującym zespołu QRS w punkcie J (tzw. fala Osborne’a / fala J) jest patognomoniczne dla:
A
Głębokiej hipotermii (wychłodzenia ciała < 32°C)
✓ Poprawna
B
Udarów cieplnych i hipertermii złośliwej
C
Ostrego zatrucia tlenkiem węgla
D
Tężca
💡 Fala Osborne'a:
Wychłodzenie organizmu zaburza repolaryzację komórek wsierdzia i nasierdzia. Wysokość fali J jest wprost proporcjonalna do stopnia wychłodzenia pacjenta.
Pytanie 50
🧪 Arytmie & Leki • CKE MED.08
Wielokształtny częstoskurcz komorowy ze spiralnym skręceniem osi zespołów QRS wokół linii izoelektrycznej (Torsade de Pointes), rozwijający się na podłożu wydłużonego odstępu QT/QTc, leczy się w pierwszej kolejności dożylnym podaniem:
A
Siarczanu magnezu (MgSO4 w bolusie 2 g i.v.)
✓ Poprawna
B
Digoksyny
C
Werapamilu
D
Amiodaronu (który sam wydłuża QT!)
💡 Farmakoterapia TdP:
Magnez stabilizuje potencjał błonowy komórek mięśnia sercowego i blokuje wczesne depolaryzacje następcze (EAD). Amiodaron jest w tym wypadku przeciwwskazany, bo dodatkowo wydłuża odstęp QT.